+ CoColu +

ภายใต้เงามืด...แสงไฟสลัวที่มีเพียงน้อยนิด แต่สิ่งยังคงเห็นชัดและตรึงตรา..คือดวงตาสีน้ำตาลที่แสนคมเฉียบของใครบางคน

สัมผัสนุ่มที่ริมฝีปากยามถูกประทับจุมพิต
รู้สึกถึงความร้อนทั่วเรือนกายยามถูกมืออุ่นนั้นไล้ไปมา
รู้สึกเจ็บเล็กน้อยยามถูกมือเรียวอีกข้างนั้นดึงเส้นผมสีไพลินเส้นสวย

ริมฝีปากละออกจากกันแช่มช้า ดวงตาสองคู่สบจ้องกันราวกับล้วงลึกลงในกาย

"ตัวของเธอน่ะ ..หวาน อย่างที่ใครๆเค้าพูดกันจริงๆด้วยสินะ?"

"หึ..นั่นถือเป็นคำชมรึเปล่าครับ? คุณม้าพยศ"

"อืม นั่นสินะ.. ว่าแต่ว่า การที่เธอมาอยู่ที่นี่น่ะ เคียวยะ..คนพิเศษของเธอ เขารู้รึเปล่าน่ะ"

"ตอนนี้ยังไม่..แต่เมื่อไหรที่รู้ ผมพนันได้เลยว่าหัวคุณจะได้หลุดจากตัวเมื่อไหรนั้นแหละครับ"

"ของของลูกศิษย์ก็เหมือนของของอาจารย์..."

"นภานี่เอาแต่ใจกันทุกคนจริงๆเลยนะครับ"

"ฮ่ะฮ่ะ..ไม่หรอกน่า ถ้าเอาแต่ใจจริงๆ...ละก็นะ"

"ป่านนี้เธอคงไม่ใช่คนของวองโกเล่ไปแล้วล่ะ"

"คึ..หึหึหึ....งั้นเหรอครับ..จะบอกว่า คุณน่ะ อยากจะได้ตัวผมมากนักสินะครับ?"

"อะไรทำนองนั้น"

"ถ้าเก่งจริงก็ลองดูสิครับ..ผมน่ะ ไม่ได้ผูกมัดกับวองโกเล่ถึงขนาดนั้นซักหน่อย"

"เธอท้าเองนะ?"

"ใช่ครับ ผมท้าเอง"

เรียวปากบางของม้าพยศยกขึ้นยิ้ม ก่อนจะเผยอขึ้น..เฉกเช่นกับสายหมอกแสนงาม .

ก่อนที่จะไร้ซึ่งบทสนทนา..ในยามราตรีอันมืดมิดอีกต่อไป

*************

มันเพ้อ....ค่ะ.มันเพ้อ

พอดีวันนี้เอ็มเล่นไม่ได้ ..เลยแอบอู้ไปนอนฟังเพลงอ่านโดหื่นของใครก็ไม่รู้ที่ฝากเอาไว้ที่บ้าน..

ฟังเพลงนี้ไป...อ่านไป...ฟังเพลงนี้ไป...อ่านไป

..หลับ..

..ฝัน..

อื้ม..ไอ้ที่ฝันก็ไอ้เพ้อๆข้างบนนั้นล่ะ กร๊ากกกกกก TwT ฮือ

(ช่วยด้วย หื่นเข้าเส้นเลือด ฟังเพลงนี้ทีไรของขึ้นทุกทีเลยให้ดื้นตาย)

แต่...D69 นี่มันดีจริงๆนะ โฮกกก

edit @ 4 Apr 2009 18:29:58 by โคโค่ลูจัง โหมดรีบอร์นกินหัว