-+- Little Prince -+-

อัพทุกวัน ขยันน่ะเนอะ 555+

คนที่ 6 ครูสอนภาษาญี่ปุ่น




"ตัวอักษรมากมายล้วนสื่อความหมายแตกต่างกัน ...แต่คำว่ารักของฉันเขียนได้เป็นคำว่าเธอ... "

ฮิบาริ เคียวยะ ชื่อเล่นอย่างเป็นทางการ ...คุณเคียว... (*คนอื่นล้มโต๊ะ* - ทำไมชื่อเล่นดูดีสุดวะ!!!)
เป็นคนญี่ปุ่นแท้แต่กำเนิด และอาศัยอยู่ในเมืองที่มีตนเป็นหัวโจก...(?) จบมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่ง คณะอักษรศาสตร์ สาขาภาษาญี่ปุ่น
เป็นคนที่ นิยามได้คำเดียวว่าโหด นักเรียนอยากผ่านวิชานี้อย่าทำตัวแหกคอกนะจ๊ะ
ครูฮิบาริไม่เคยสั่งให้นักเรียนจัดกลุ่มกันทำงาน เพราะ? ...ก็เพราะคุณเขาเกลียดการสุมหัวเข้าไส้น่ะสิ!
สถานะปัจจุบัน โสด (หรือไม่โสด?) ทว่าข่าวลือต่างๆ นานากับคู่รักคู่แค้นคู่กัดอย่างคุณครูสอนชีวะจะเป็นจริงหรือไม่ เป็นหน้าที่ของนักเรียนที่ต้องใส่ไฟค้นหาอีกที



คนที่ 7 ครูสอนคหกรรม




"ฉันกลัวจะมีแมลงมาตอมอาหารที่ฉันทำให้เธอด้วยความรักเหลือล้น... เพราะฉะนั้นยาฆ่าแมลงขวดนี้คงจะช่วยกำจัดมารความรักของเรา"

โกคุเดระ เบียงกี้ ชื่อเล่นอย่างเป็นทางการ ...อาเจ๊...
เป็นคนอิตาลี รักการทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ จบจากสถาบันสอนทำอาหารชื่อดัง (จบมาได้ยังไง... ยังคงเป็นปริศนาต่อไป...)
หนึ่งสาวสวยคนเดียวในบรรดาคุณครูทั้งหลาย ทว่ากลับไม่มีครูชายคนใดกล้าแหยมกับเธอสักคน (ยังรักชีวิตกันอยู่)
สถานะปัจจุบัน รักกันหวานชื่น(?)กับแฟนหนุ่ม


คนที่ 8 ครูสอนดนตรี




"เพลงมากมายที่ฉันบรรเลง... แม้ใครต่อใครจะชมว่ามันไพเราะ ...แต่ว่ามันไร้ความหมายสำหรับฉัน... เพราะฉันไม่ได้เล่นด้วยหัวใจ ... หัวใจของฉันซึ่งถูกเธอขโมยไป... "

โกคุเดระ ฮายาโตะ ชื่อเล่นอย่างเป็นทางการ ไดนาไมต์ สโมกกิ้งบอมบ์ ฯลฯ
น้องชายต่างมารดาของเบียงกี้ แต่ดูเหมือนความสัมพันธ์นี้จะไม่มีผลต่อความสนิทสนมกันของพี่น้องคู่นี้สักเท่าไหร่ ยังรักกันดี(?)เหมือนพี่น้องทั่วไป
เล่นเปียโนมาแต่จำความได้และขึ้นชื่อว่าเป็นอัจฉริยะ
เป็นคนที่ไอคิวดี แต่อีคิวค่อนข้างจะมีปัญหา..เล็กน้อย(เรอะ)
สถานะปัจจุบัน โสด


คนที่ 9 ครูสอนดาราศาสตร์




"ดูกลุ่มดาวเหล่านั้นสิ ...เห็นไหม ...มันเขียนเป็นคำว่า ฉันรักเธอ... "

ฟูตะ นามสกุลยังไม่ปรากฏ ชื่อเล่นอย่างเป็นทางการ ?? คาดว่าไม่มี(?)
คุณครูสอนดาราศาสตร์ นิสัยใจดีอยู่เป็นนิจ แต่มีอะไรบางอย่างที่หยั่งไม่ถึง(ความเสะ?) จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังตั้งแต่อายุยังน้อย คณะวิทยาศาสตร์ สาขาดาราศาสตร์
เป็นคนที่เหมือนจะไม่มีพิษภัย แต่! อย่าเผลอตัวเชียวนะ ...มิเช่นนั้นจะเสียใจ
สถานะปัจจุบัน โสด


คนที่ 10 ครูสอนพละศึกษา




"แม้ฉันจะดีใจทุกครั้งที่ได้หวดไม้เบสบอลเต็มแรง ...แต่ก็ไม่ดีใจเท่าเมื่อฝ่ามือของเธอฟาดใบหน้าของฉันเข้าเต็มรัก ... (สาวตบ เขาว่าสาวรักนะ)..."

ยามาโมโตะ ทาเคชิ ชื่อเล่นอย่างเป็นทางการ ยามะ ยามามจจี้ ทัคคุง
หนุ่มนักกีฬาอนาคตไกล แต่เลือกที่จะทำอาชีพครูเป็นงานหลัก นักกีฬาเป็นงานเสริม ได้รับโควต้านักกีฬาจากมหาวิทยาลัยทางด้านกีฬาโดยเฉพาะ และจบมาด้วยเกรดที่เกี่ยวกับวิชากีฬาล้วนๆ
เป็นคนที่จะทำได้ดีในเรื่องที่สนใจ แต่ถ้าเรื่องที่ไม่สนใจจะหัวขี้เลื่อยไปโดยปริยาย
สถานะปัจจุบัน โสด


คนที่ 11 ครูสอนภาษาอังกฤษ




"ฉันเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่ไม่ได้เรื่องเลย ...เพราะเจอหน้าเธอทีไรก็พูดได้แต่คำว่า I love you"

ดีโน่ คาวัลโลเน่ ชื่อเล่นอย่างเป็นทางการ คุณดี คุณโน่ ดีคุง คุณม้า
คุณชายจากตระกูลเก่าแก่ในอิตาลี รักเด็ก(นางงาม?) และจะเป็นคนที่พึ่งพาไม่ได้ถ้าไม่มีลูกน้องอยู่ด้วย (เพราะฉะนั้นเด็กๆ จะได้เห็นภาพครูเอาหัวโขกกระดาน เดินชนขอบโต๊ะ สะดุดฝุ่น อยู่เป็นประจำ เพราะลูกน้องจะรออยู่ข้างนอกห้องเมื่อเริ่มชั่วโมงเรียน...)
จบจากมหาวิทยาลัยเดียวกับไอ้พวกข้างบนนั่นแหละ (มีอยู่ไม่กี่ที่ พวกแกไม่มีที่จะเรียนกันแล้วเรอะ??!!) (*คนเขียนโดนถีบ* - ยัดบทให้เองยังจะมีหน้ามาบ่น)
สถานะปัจจุบัน โสด





----- แถมคั่นเวลา -------

เสี่ยววันละนิดจิตแจ่มใสกับ 10069 (By เลซ และนังโค่)



บ่ายแก่ๆวันหนึ่ง ระหว่างทางเดินบนตึกเคมี..

100 - มุคุโร่คุง ทำของหล่นน่ะ

69 - *หันมองลงพื้น สายขวา* ไหนอะครับ?

100 - อยู่ทางขวาน่ะ เขยิบมานิดนึงสิ

69 - ...*ก้มมองพื้นแล้วเหยิบไปทางขวา* ไม่เห็นมีเลย ล้ออะไรเล่นละเนี่ย ผมรีบไปสอนเด็กนะ = =

100 - ทีนี้หัวใจเราก็ตรงกันแล้วนะ มุคุโร่คุง *ยิ้ม*

69 - .......= A = น้ำเน่าครับ

100 - ถึงน้ำเน่าก็เห็นเงาจันทร์นะ

69 - คุณนี่เป็นนายชัด**บางรักซอย(หก)เก้ารึไง นี่กี่โมงแล้วครับเนี่ย เดี๋ยวผมสอนเลท

100 - กี่โมงก็ช่าง ยังไงความรักของเราก็ไม่ลดลงตามเวลาหรอกนะ

69 - ....คุณเบียคุรันครับ...

100 - หืม?

69 - *เดินหนีลงบันได..*

100 - *จับข้อมือไว้*

69 - จับทำไมน่ะครับ

100 - ไปทางนั้นมันอันตรายนะ มุคุโร่คุง

69 - ถ้าจะบอกว่ามันมีแต่หลุมรักละก็ มุกนี้เชยแล้วครับ

100 - ฉันไม่ได้จะพูดอย่างนั้นเสียหน่อยนี่?

69 - ..แล้วคุณจะพูดว่าอะไรครับ...

100 - ฉันก็แค่เป็นห่วงเธอว่าจะสะดุดด้ายแดงของเราสองคนน่ะสิ *ยิ้ม*

69 - เป็นครูสอนวิทย์ซะเปล่า เชื่อเรื่องด้ายแดงด้วย งมงามจังนะครับ

100 - จะงมงายเรื่องอะไรก็เพราะเธอน่ะแหละ

69 - แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมไม่ทราบครับ

100 - ก็เธอทำให้ฉันหลงรักเธอหัวปักหัวปำจนเบลอไปหมดแล้วน่ะสิ

69 - ......*ทำหน้าพะอืดพะอม สะบัดข้อมือแล้ววิ่งหนีในบัดดล*

100 - ระวังนะ มุคุโร่คุง เดี๋ยวจะสะดุดหัวใจของฉัน

69 - .อะ...ไอ้บ้า!!

100 - บ้าก็บ้ารักเธอไงล่ะ

69 - ....= A =....คุณนี่มัน

69 - คำเสี่ยวๆของคุณเก็บไว้ม่อคนอื่นเถอะครับ หัวใจผมน่ะมีเจ้าของแล้ว!

100 - เสี่ยวก็เพราะรักเธอไงล่ะ

69 - แต่ผมไม่ได้รักคุณ

100 - ไม่รู้เหรอแกล้งไม่รู้น่ะมุคุโร่คุง หม้อของฉันน่ะมีไว้ใส่แค่สับปะรดน่ะ *ยิ้มโอโม่*

69 - ฮะฮะ...*หัวเราะเจื๋อนๆ* งั้นก็ขอโทษด้วยนะครับ พอดีสัปปะรดเค้าอยากเติบโตอย่างสงบอยู่ในสวนมากกว่าจะไปอยุ่ในหม้อของคุณ

100 - ฉันให้อภัยเธอได้ทุกเรื่อง เพราะฉันรักเธอไงล่ะ

69 - ......*ไม่อยู่แล้วโว้ยยสส คิดแล้ววิ่งขึ้นตึก*

100 - *ยืนมองสับปะรดจากไป มองปากกาในมือแล้วยิ้ม..*

100 - /ปากกาลายสับปะรดงั้นเหรอ.. น่ารักจริงๆนะมุคุโร่คุง/

69 - ...*ตะโกนออกมาจากหน้าต่างห้องเรียน แม้จะมีนักเรียนโผล่มาด้วยสลอนก็ตาม* เอาปากกาผมคืนมานะครับ!

100 - จะรับไปพร้อมความรักของฉันไหมล่ะ

นักเรียนทั้งห้อง - ฮิ้ววววววววววววววววววววว

69 - งั้นคุณเอามันเก็บเข้ากรุไปเลย ผมซื้อใหม่ดีกว่า

100 - งั้นขอรับไปพร้อมหัวใจของเธอนะ *ยิ้มตาหยี*

69 - .แหวะ...ไม่อายเด็กบางรึไงครับ

100 - จะอายทำไมล่ะ ก็แค่ ฉัน-รัก-เธอ (เน้นๆ)

นักเรียน - โห่ฮิ้วววววววววววว กิ๊วๆ

69 - ไม่ต้องโห่เลย เดี๋ยวตัดจิตพิสัยให้หมดเลย! คุณเองก็ไปได้แล้ว ไม่มีสอนรึไงครับ!

100 - สอนน่ะมีสิ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะสอนยังไงให้ใจตัวเองไม่รักเธอไปมากกว่านี้แล้วน่ะสิ

69 - .........ผมอยากอ้วก...ช่วยไปไกลๆที่เถอะครับ

100 - ไกลตัวน่ะได้ แต่ไกลใจเธอฉันคงขาดใจตาย..

69 - งั้นก็ช่วยไปไกลๆใจผมเลยครับ จะได้ตายไวๆ

100 - เป็นไปไม่ได้หรอกนะ เพราะหัวใจฉันอยู่กับเธอไงล่ะ

69 - หัวใจผมไม่มีที่ให้คุณหรอกครับ

100 - อย่างน้อยก็ได้เคียงข้างเธอ สักวันก็คงมีฉันในหัวใจเธอน่ะแหละ ความรักน่ะ..มันออสโมซิสได้นะมุคุโร่คุง

69 - ฮะฮะ เท่าที่ผมศึกษามา ผนังห้องหัวใจของผมมันหนาพอที่จะป้องกันไม่ใช้คุณเข้าได้นะครับ

100 - เบื่อฉันสินะ?

69 - ครับ เบื่อสุดๆ รู้ตัวแล้วก็เชิญออกไปได้

100 - เธอเหนื่อยใจอ่อนใจกับฉันได้ ก็ต้องมีซักวันที่เธอจะใจอ่อนนะ

69 - วันนั้นคงมีได้แค่ในฝันคุณแค่นั้นแหละครับ

100 - แค่ฝันอย่างน้อยก็ยังมีหวังใช่ไหมล่ะ พูดแบบนี้แปลว่าอนุญาตให้ฉันฝันถึงเธอสินะ

นักเรียน - *ตะโกนคุยกับเบียคุรัน*ครูค้าาา หมดคาบแล้วให้ช่วยยกขันหมากมั๊ยค๊า ทางนี้เริ่มวางสินสอดแล้วค่าาา

69 - นี่! พวกคุณ!....คุณเบียคุรัน มาแก้ข่าวหน่อยสิครับ!!

100 - *หันไปยิ้มโอโม่* ไม่ต้องหรอก เราหมั้นกันแล้วน่ะ

69 - ตอนไหนไม่ทราบครับ คนตอแหล!!

100 - ถ้าข่าวไม่จริง เธอก็ไม่เดือนร้อนนี่นามุคุโร่คุง ...แปลว่ามันจริงงั้นสินะ? *หัวเราะเบาๆ*

นักเรียน - ครูค้าาา แต่งเลยมั๊ยค้าาา จะจัดแท่นหลั่งน้ำสังข์ให้

69 - นี่! พวกคุณณณ = [] = เพราะคุณแท้ๆเลยคุณเบียคุรัน!!

100 - ความรักน่ะ ไม่ผิดหรอกนะมุคุโร่คุง *ยิ้มโอโม่ผสมไฮเตอร์ผ้าขาว*

69 - แต่ถ้าเป็นความรักระหว่างผมกับคุณมันผิดมหันต์เลยครับ!

100 - ผิดก็ผิดที่เธอนะมุคุโร่คุง

69 - ผมไม่ผิด ผมผิดตรงไหน

100 - ผิดที่เธอขโมยหัวใจฉันไปไงล่ะ แถมไม่ดูแลด้วย โทษหนักนะ?

69 - ของที่ยัดเหยียดให้กัน ไม่รักษาไม่ผิดกฏหมายนี่ครับ

100 - แต่มันผิดกฏหมายหัวใจฉัน

69 - ขอโทษอีกที พอดีผมไม่ได้ถือกฎอะไรนั่นของคุณเป็นหลัก ดังนั้นไม่ผมไม่สนครับ!

100 - ผิดก็คือผิดสิ หรือว่ากลัวล่ะ? ว่างๆก็มาบำเพ็ญประโยชน์ในหัวใจฉันด้วยนะ *ยิ้ม*

69 - หัวใจคุณไม่เหลือว่างพอขนาดนั้นหรอกมั้งครับ เห็นแจกรอยยิ้มหวานให้สาวออกจะเยอะแยะ

100 - ก็เพราะฉันมองไปทางไหนก็เห็นแต่หน้าเธอไงล่ะ

69 - .......*หันเข้าห้อง ทำเป็นไม่สน* หมดคาบ ไปเรียนคาบต่อไปได้แล้วครับ




--------------- จบการคั่นเวลา -------------------


งวดหน้าแนะนำผู้อำนวยการและฝ่ายต่างๆค่ะ >w<

edit @ 27 Oct 2008 18:55:43 by โคโค่ลูจัง โหมดรีบอร์นกินหัว